Feeds:
Posts
Comments

Archive for January, 2010

پاسخی به این مطلب!

مساله بغرنجی نیست، به سادگی دو دو تا چهارتایی است که کلاس اول یا دوم یاد گرفتیم. نیازی به تفکر هفتاد ساله هم نداره. ساده ساده است: من لبخند می‌خوام تو نمی‌خوای، من می‌خوام حرف بزنم تو نمی‌خوای، من می‌خوام رای بدم تو نمی‌خوای، من می‌خوام فریاد بزنم تو نمی‌خوای، من می‌خوام فکر کنم تو نمی‌خوای، من می خوام زندگی کنم تو نمی خوای، من آزادی می خوام، تو مرگ …

می بینی‌ ساده است. من دوست، تو دشمن. به همین سادگی‌.


Advertisements

Read Full Post »

آمریکا برای ساخته شدن بومی ها رو کشت . به اسارت گرفت و شد سرزمین رویاها.

اسرائیل و مردمانش به امید زندگی به فلسطین آمدند. آمدند تا وطن بسازند، میخواهند که گذشته را پشت سر بگذارند و نگاهشان فقط به آینده است. کاری هم ندارند برای رسیدن به این آینده پا روی چه‌ میگذارند. هر چه باشد پای سرزمین موعود در میان است.

سامی ها ساکنان اولیه قطب بودند و حال ما نروژ را داریم، سوئد را و فنلاند را: اروپایی‌‌هایی شیک و بور.

کاری به درستی‌ یا ندرستیش ندارم. داستان همینه.

دوبی‌ شهری که شاید مردم عامی‌ آن را به عنوان کشور می شناسند همین داستان را پیاده کرده است. شیخ‌ها برای پیشرفت و فرار از گذشته بدوی دست به عمل میشوند. درها را به روی سرمایه گذاران و شرکتها باز میکنند و همچنین کارگران. پول، تجملات، زرق و برق و زندگی لوکس تنها تصویری است که از دبی می بینید. قصه، قصه پیشرفت است و… فرار. اماراتی ها علاقه ای ندارند سر برگردانند و باز شتر و بیابان و چاه ببینند. پس پا جای پای اسراییل می گذارند.

آبی پوشان دبی همه‌جا هستند و هر جای دبی که باشی و هرچه تلاش کنی‌ آنها را ندید بگیری باز هم هستند. شاید شنیدن واژه «برده» در قرن بیست و یکم نامانوس باشد. ولی این واژه شاید اولین توصیف کارگران دبی باشد که به امید بهشتی‌ آمده اند شاید که سرمایه ای جمع کند و اقتصاد خونواده شان را در هند، پاکستان، بنگلادش، فیلیپین، اتیوپی بهتر کنند. زنان خدمتکاری که حکایتها دارند از بدرفتاری صاحبکاران یا «اربابان». کارگرانی که چله تابستان و فصل خرماپزان زمستان و پاییزشان همه یکی است: کار زیاد، پول کم.

در این مقاله به بخشی از واقعیت دهشتناک پشت پرده پیشرفت و «ترین»های دبی اشاره شده و اما این بین جای تاسف است که بگوییم ما ایرانیان مشتری دایمی این بازار هستیم. اگر قرار است دوربین یا چرخ گوشت بخریم دبی را به ایران ترجیح میدهیم. متاسفانه سفر به دبی برای اکثر مردم جزو واجبات است.

پ.ن. ترجمه فارسی مقاله را اینجا ببینید.

Read Full Post »